Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Ημίφωνα κοάσματα λευκών συνειρμών (Γιώργος Φαλελάκης)

ποιηματα


Έχω φυλακή
αρχίζω να κρυώνω
εκεί που η μόνωση
μπαίνει στην απομόνωσή μου
Λευκά κελιά, λευκά φώτα
Απονιά.
Χρόνια κουβαλώ την ψυχοπάθειά μου
τη χαρίζω στους γιατρούς.
Εγώ κρατώ τ’ αστέρια
που τρεμοσβήνουν στις αισθήσεις μου
και το φεγγάρι
να σέρνεται σ’ ανώγεια του μυαλού μου
Κορμί, ψυχή και μοναξιά
Όποιος αντέξει.
(Γιώργος Φαλελάκης, από τη συλλογή «Ατέρμονη Ροή», 1996)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου